قال : طعن هشتم : آنكه ابوبكر مىگفت : إن لي شيطاناً يعتريني ، فإن استقمت فأعينوني ، وإن زغت فقوِّموني و هر كه او را شيطان پيش آيد ، و از راه برد قابل امامت نيست . جواب از اين طعن : اول : آنكه اين روايت در كتب [ معتبره ] ( 1 ) اهل سنت صحيح نشده تا به آن الزام درست شود ، بلكه خلاف اين روايت نزد ايشان صحيح و ثابت است كه ابوبكر در وقت وفات خود ‹ 111 › عمر بن الخطاب را حاضر ساخته ، وصيت نموده ، اين كلمات گفت : والله ما نمت فحلمت ، و ما شبّهت فتوّهمت ، وإني لعلَى السبيل ، ما زغت و لم آل جهداً ، وإني أُوصيك بتقوى الله . . إلى آخر الكلام . آرى بعد از رحلت پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم و انعقاد خلافت خود ، اول خطبه [ اى ] كه ابوبكر صديق خواند ، همين بود كه گفت :

--> 1 . زياده از مصدر .